Sri Sri Radha GopalJiu Temple

ISKCON Gadeigiri, Orissa. - Founder-Acarya His Divine Grace A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Sri Krishna

Krishna is the Supreme Person, the Godhead

Krishna is the speaker of the Bhagavad-gita, recognized throughout the world as one of mankind’s greatest books of wisdom. In the Gita, as it is also known, Krishna says repeatedly that He is God Himself, the source of everything.

Arjuna, to whom Krishna is speaking, accepts Krishna’s words as true, adding that the greatest spiritual authorities of that time also confirm that Krishna is God. Traditions that follow in the line of these authorities have carried Krishna’s teachings down to the present day.

back to top

Who is Krishna?

Radha and Krishna in the Spiritual World

God, A Transcendental Person

The personhood of Krishna is not an idea invented by human beings naively creating a God in their own image. Nor is personhood a limiting concept when applied to God, or the Absolute Truth. As the source of everything, Krishna naturally has His own personal identity, just as each of us does. The Vedas define God as the one supreme conscious being among all other conscious beings. He is infinite, we are finite, and He maintains us all.

Naturally, the best way to understand God is to learn from Him. In the Bhagavad-gita (“The Song of God”), Lord Krishna—a real person—tells us that He is God and reveals many things about Himself.

“Unintelligent men, who do not know Me perfectly, think that I, the Supreme Personality of Godhead, Krishna, was impersonal before and have now assumed this personality. Due to their small fund of knowledge, they do not know My higher nature, which is imperishable and supreme.”—Sri Krishna, Bhagavad-gita 7.24

A Complete Conception of God

Many people have a hard time conceiving that God can be an actual person. But the Vedas tell us that God’s unique personal identity is His highest aspect. Here’s an analogy to show how God has three main features.

Looking at a mountain from a distance, we can make out only its size and shape. This is compared to comprehending God only as Brahman, His impersonal energy, which emanates from Him just as light shines out from its source.

As we move closer, we’ll start to make out more of the mountain’s characteristics—the colors of its foliage, for example. This is compared to understanding that God is within our hearts as Paramatma, or the Supersoul.

Finally, when we arrive at the mountain we can explore its soil, vegetation, animals, rivers, and so on. This is compared to understanding God the person, or Bhagavan.

Bhagavan is the source of Brahman and Paramatma and is therefore, in a sense, one with them. In the Srimad-Bhagavatam, Brahman, Paramatma, and Bhagavan are called the three phases of the Absolute Truth.

What is God Like?

As with anyone in our experience, God is unique and complex. He’s the transcendental Supreme Person, so there’s infinitely more to know about Him than anyone else. The Vedas, especially Srimad-Bhagavatam, supply detailed information about Him.

Everything about God is fully transcendental, or spiritual. Because God is absolute, there is no difference between Him and His name, form, activities, qualities, and so on. Contact with any of these gives the same spiritual benefit, namely purification of our consciousness.

Krishna’s Form

Transcendental Form - The Vedas tell us that spirit is composed of eternity, knowledge (or consciousness), and happiness. Both God and we souls possess spiritual forms, which are free of the limitations of material form. For example, each part of a spiritual body can perform the function of any other part.

Krishna’s body never changes; He is an eternal youth.

Unlike we ordinary souls, who may possess a material body, Krishna and His body are always identical.

A Description of Krishna - The Vedas describe Krishna in this way: He is a beautiful youth with a glowing complexion the color of rain clouds. He plays a flute, attracting the hearts of all. His cheeks are brilliant, His smile enchanting. He wears a peacock feather in His curly black hair and a flower garland around His neck. His beautiful garments are the color of lightning. His toenails resemble the light of the moon.

Not only do the Vedas tell us what Krishna looks like, but pure souls have received His audience and written of their encounters. And fifty centuries ago, Krishna revealed His transcendental form to residents of India when He lived there for 120 years, sometimes showing and sometimes hiding His divinity.

“I envy no one, nor am I partial to anyone. I am equal to all. But whoever renders service unto Me in devotion is a friend, is in Me, and I am also a friend to him.” —Sri Krishna, Bhagavad-gita 9.29

Krishna’s Nature

Krishna is loving by nature. In our original pure state, we love Him fully. In the exchange of complete love, Krishna considers His devotees greater than Himself. In the spiritual world He always stays with His devotees, and in this world He resides in every heart as the Supersoul. He wants His children in the material world to return to Him to enjoy with Him eternally.

Krishna is completely independent, and we cannot comprehend him completely. He cannot be conquered by knowledge. But He can be conquered—and seen directly—through pure love.

God has feelings: He is satisfied when someone offers Him a nice prayer. Even though He is great, He can be moved by our love. He responds to us according to how we approach Him.

“The pure devotee is always within the core of My heart, and I am always in the heart of the pure devotee. My devotees do not know anything else but Me, and I do not know anyone else but them.”Srimad-Bhagavatam 9.4.68

“Even if it were possible to count the atoms after smashing the earth into powder, still it would not be possible to estimate the unfathomable transcendental qualities of the Lord.” —Srila Prabhupada, Bhagavatam, 1.16.26-30, Purport

Krishna’s Qualities

Understanding that God is spiritual, people sometimes conceive of Him as having no qualities. But although Krishna has no material qualities, He is full of unlimited transcendental qualities, and those qualities attract us to Him. Thus great souls who have given up everything cannot give up attraction to Krishna, and they dedicate their lives to finding Him.

The following qualities are considered especially attractive, and Krishna possesses them in full: beauty, wealth, fame, influence, knowledge, and renunciation.

Being God, Krishna has innumerable qualities and seemingly contradictory qualities are resolved in Him.

Hearing of how Krishna shows these qualities can give us a sense of His greatness and of His power to attract all souls.

Krishna’s Activities

While Krishna’s expansions and incarnations perform duties in the material and spiritual worlds, He Himself simply enjoys with His most intimate devotees in His transcendental home, known as Goloka. By His desire, His associates there don’t even consider Him God. They enhance His enjoyment in five loving moods: neutrality, servitude, friendship, parental affection, and conjugal love. In other words, Krishna’s life is filled with unending bliss in the company of His associates.

Krishna enjoys Himself with abandon, frolicking as a youth in expansive fields and forests with His friends and cows. He dances, He plays His flute, He relishes whatever activity strikes His fancy at the moment.

To entice souls in the material world to join Him in Goloka, Krishna comes to this world periodically, as He did 5,000 years ago, and shows His confidential, intimate loving exchanges with His ever-liberated devotees.

Krishna’s Relationships

Krishna savors diversity from various kinds of pure, transcendental love. As we enjoy a variety of relationships in our families and society, so does Krishna, but all of His relationships are eternal, transcendental, and completely free of material contamination.

Each of Krishna’s devotees interacts with Him in one of five primary relationships. In ascending order of intimacy, these five are neutrality, servitude, friendship, parental affection, and conjugal love. Each includes the primary sentiments of the ones before it, and then adds its own flavor. Pure love of God reaches its summit in romantic exchanges with Krishna.

Each devotee eternally feels one of these main moods predominantly:

  • Devotees in the mood of neutrality witness and support Krishna’s pastimes by their presence as plants, animals, streams, and so on, as well as normally inanimate objects like houses—all of which are fully conscious in Goloka.
  • Devotees in the service mood run errands for Krishna, pack His lunch, wash His clothes, and perform other demonstrations of love for Him as the moment indicates.
  • Devotees in the fraternal mood serve Krishna by being His friends. They are sometimes boastful, considering themselves equal to Krishna. In His company, they herd cows and enjoy games in the beautiful country setting.
  • Devotees in the parental mood see themselves as Krishna’s provider and protector. Krishna behaves with them like a dependent child. His mother cuddles Him, carefully prepares His meals, and thinks only of His protection. His father sees that He has all the comforts of a normal home.
  • Devotees in the conjugal, or romantic, mood, offer service as Krishna’s girlfriends, relating with Him in the intimacy of lover and beloved.
“The Supreme Lord has nothing to do, and no one is found to be equal to or greater than Him, for everything is done naturally and systematically by His multifarious energies.”Svetashvatara Upanishad 6.8

Krishna’s Energies

Although Krishna is invisible to us in our present state, we can perceive His presence through His energies, which are everywhere. Although innumerable, His energies fall into three primary categories.

Internal Energy - Krishna’s internal energy expands as the spiritual world in all its variety, including His ever-liberated associates there. The internal energy is eternal and full of knowledge and happiness. Presently beyond our perception, the spiritual world makes up most of reality.

External Energy - Krishna’s external energy consists of all that is matter: the material world, the laws of material nature, material bodies, and so on. The external energy is temporary and full of ignorance and suffering. It is inert by nature and must be moved by spirit. The material world is a tiny fraction of God’s creation.

Marginal Energy - We finite spirit souls are expansions of Krishna’s marginal energy. We can choose to live in the spiritual world or the material world. Or, to put it another way, we can be deluded by matter or illuminated by spirit.

Both the external energy (matter) and the marginal energy (we souls) can become fully spiritualized by contact with the internal energy through acts of devotion to Krishna (Bhakti-yoga).

“That supreme abode of Mine is not illumined by the sun or moon, nor by fire or electricity. Those who reach it never return to this material world.” —Sri Krishna, Bhagavad-gita 15.6

Krishna’s Home

God owns everything, so in a sense His home is everywhere. But He Himself resides in the spiritual world in a place known as Goloka, the highest spiritual region. Reaching Krishna there is the highest achievement of human life.

Goloka is self-illuminated, and everyone there is liberated, shining with pure love for Krishna. Because Krishna is the center of everyone’s heart, there is complete unity and peace. Goloka is built of transcendental gems that yield whatever one wants. The natural surroundings are beautiful, full of diversity and opulence. In Goloka, every word is a song, every step a dance, every moment new, fresh, and exciting.

Krishna’s Names

Just as we may have different names according to our various roles—Mommy, Dr. Jones, Sweetheart, Professor, Your Honor—so does God. And since God is unlimited, He has innumerable names.

The names can be generic terms, such as “God” or “the Absolute Truth.”

They can be in Sanskrit, such as Govinda, Gopala, or Shyamasundara.

They can be in other languages, such as Yahweh and Allah.

The name Krishna, which means “the all-attractive One,” implies that each of us has an eternal relationship with God and we are always drawn either to Him directly or to His energies.

God and His names are identical, so by speaking them we enter His purifying company. Regularly reciting, singing, or chanting His names awakens our innate love for Him and gains us release from bondage to matter.

In contemplating the above, the reader may ask, “Where are you getting this knowledge from?” Apart from Sri Krishna’s own words in His Bhagavad-gita, the ancient Vedas (scriptures) of India extensively describe God in detail, His expansions, incarnations and pastimes.

“Completely rejecting all religious activities which are materially motivated, this Srimad-Bhagavatam propounds the highest truth, which is understandable by those devotees who are fully pure in heart. The highest truth is reality distinguished from illusion for the welfare of all.… This beautiful Bhagavatam, compiled by the great sage Vyasadeva [in his maturity], is sufficient in itself for God realization.”Srimad-Bhagavatam 1.1.2

Krishna as the Supersoul

Although Krishna is very far away in His own abode, Goloka, He is also very near as the Supersoul in everyone’s heart. The Supersoul expansion of Krishna is the friendly companion who accompanies us in whatever material body we get. He witnesses our thoughts and actions. Responding to our desires, he provides us various types of intelligence. He gives us both memory and forgetfulness.

We souls cannot do anything without the Supersoul’s sanction. He helps us stay in this world if that’s our wish. And when we decide to respond to His call, He will help us develop love for Him and leave this world for good.

“Man proposes, God disposes.”

back to top

Radha, Krishna's female counterpart

The complete conception of God includes God and His energies, which exist simultaneously with Him and are in a sense identical to Him. The sum of Krishna’s energies is Radha, His eternal consort. Like the sun and sunshine, Krishna and Radha are one.

Radha embodies the totality of love for Krishna. Thus She is known as the personification of Bhakti, or loving devotion to God.

Loving God is our natural state, now dormant. By Her pure example, Radha is the beacon calling everyone to re-awaken full love for Krishna. She also dispenses mercy to help us achieve that goal.

Radha-Krishna are the male and female aspects of God. Known as the Divine Couple, together they are the full manifestation of God.

“Radharani is a tenderhearted feminine counterpart of the supreme whole, resembling the perfectional stage of the worldly feminine nature. Therefore, the mercy of Radharani is available very readily to the sincere devotees, and once She recommends such a devotee to Lord Krishna, the Lord at once accepts the devotee’s admittance into His association.” —Srila Prabhupada, Bhagavatam 2.3.23

back to top

Who is That Girl with Krishna?

by His Holiness Jayadvaita Swami

Radha & Krishna

When people see a picture like the one you see here, they often ask, “Who is that girl with Krishna?” The answer is that She is Srimati Radharani, Krishna’s pleasure potency. The devotees of the Krishna consciousness movement humbly try to glorify Srimati Radharani because by her mercy one can advance wonderfully in Krishna consciousness.

What is the Pleasure Potency

Everyone naturally wants to enjoy, yet no one is fully independent in finding enjoyment. To satisfy our desires, we need the association of others. We use the expression “to enjoy oneself,” but we enjoy ourselves most in good company. Indeed, most people would find prolonged solitude practically unbearable.

Krishna, however, the Supreme Lord, being the source of everything, is fully independent. He is independent in His existence, His knowledge and His pleasure, for everything rests upon Him, as pearls are strung on a thread.

Krishna, therefore, needs no one. Since in one sense He is everything, no one exists outside of Him. Consequently, when Krishna wants to enjoy, He expands the potency or energy within Himself that gives him enjoyment. This potency is a person. Her name is Srimati Radharani.

Radharani is not a different person from Krishna, or, rather, she is both one with and different from Him. How could two people be one person or one person be two? A simple example will illustrate how this is so. The sun cannot exist without the sunshine, nor the sunshine without the sun. We say, “the sun is in my room”—even though the sun itself is ninety-three million miles away—because the sun appears in the form of its energy. Therefore the energy (the sunshine) and the energetic (the sun) are simultaneously one and different. Similarly, Radha and Krishna are simultaneously one and different. Krishna, the self-effulgent Lord, is the Supreme Personality of Godhead, and Srimati Radharani is His supreme pleasure energy. Together They constitute the complete Absolute Truth.

Who Can Understand All This

One cannot understand anything about Radha and Krishna through mental speculation. Krishna and His potencies are achintya, inconceivable, and ananta, unlimited. He is the very source of the mind itself, and therefore He is beyond the mind. The limited mind cannot understand the unlimited Personality of Godhead. The Vedic literature explains this very logically: “that which is transcendental to material nature is inconceivable, whereas speculative arguments are all mundane. Since mundane arguments cannot touch transcendental subject matters, one should not try to understand transcendental subjects through mundane arguments.”

When ordinary mundane intellectuals try to explain or interpret the identity or pastimes of Radha and Krishna, Krishna’s unlimited nature bewilders them, and therefore they misconstrue everything. Thus they sometimes consider Radha and Krishna to be like an ordinary boy and girl of the material world. But although they often pose as scholars, they do not know what they are talking about. One should therefore strictly avoid the confused mundane ideas of such blundering intellectuals. If one wishes to understand Radha and Krishna, one must understand Them by hearing submissively from a bona fide authority

The original authority on Krishna is Krishna Himself. Everyone is first an authority regarding his own self, and this is also true regarding Krishna. Moreover, since Krishna is unlimited, no one else can understand Him fully. Krishna’s disciple Arjuna confirms this as follows in Bhagavad-gita:

svayam evatmanatmanam
vettha tvam purusottama
bhuta-bhavana bhutesa
deva-deva jagat pate

“Indeed, You alone know Yourself by Your own potencies, O origin of all, Lord of all beings, God of gods, O Supreme Person, Lord of the universe!” (Bhagavad-gita, 10.15)

Although Krishna is inconceivable to mental speculation, those to whom He reveals Himself can understand Him. Krishna first gave such transcendental knowledge to Brahma, the first created living being. Brahma later transmitted this knowledge to his son Narada, who transmitted it to Vyasa, the author of Bhagavad-gita. In this way, the knowledge has descended from master to disciple, through a chain of the Bhakti tradition, even down to the present day. A spiritual master in this disciplic line is a bona fide authority regarding Krishna. He is the proper person from whom to receive transcendental knowledge.


What Gives Krishna Pleasure

According to such spiritual authorities, Krishna is the reservoir of all pleasure, and therefore He is all-attractive. Yet Krishna Himself derives pleasure from the service rendered by His devotees. Such devotional service attracts even Him. Krishna Himself, while speaking to a friend, confirms his as follows in Srimad Bhagavatam: “My dear Uddhava, you may know from Me that the attraction I feel for devotional service rendered by My devotees is not to be equaled even if one performs mystic yoga, philosophical speculation or ritualistic sacrifices, studies Vedanta, practices severe austerities or gives up everything in charity. These are, of course, very nice activities, but they are not as attractive to Me as the transcendental loving service rendered by My devotees.” (Bhag. 11.12.1)

Krishna is full in six opulences: beauty, wealth, fame, strength, knowledge, and renunciation. No amount of material opulence, therefore, can attract Him. Just as one could not attract a millionaire by offering him a few dollars, one cannot attract Krishna merely by one’s limited material opulence. Nevertheless, pure devotional service attracts even Krishna. This is the unique transcendental excellence of devotional service.

Srimati Radharani is the embodiment of pure devotional service. No one can be a greater devotee than She. The very name Radharani comes from the Sanskrit word aradhana, which means “worship.” Her name is Radharani because She excels all in worshiping Krishna. Although Krishna is so beautiful that He can attract millions of Cupids and is therefore called Madana-mohana, “the attractor of Cupid,” Radharani can attract even Krishna. She is therefore called Madana-mohana-mohini—”the attractor of the attractor of Cupid.”

The same Krishna who is not attracted by any amount of material opulence finds Srimati Radharani irresistible. One time Krishna, to joke with the gopis, the cowherd girls of Vrndavana, was hiding Himself beneath a bush, but finally they spotted Him from a distance. Krishna then changed Himself into His four-armed form of Narayana. When the gopis approached and found Narayana instead of Krishna, they were not very interested in Him; only Krishna’s original two-armed form attracted them. They therefore offered their respectful obeisances unto Lord Narayana and prayed that He would bestow upon them the benediction of Krishna’s eternal association. Then they went on searching for Krishna. When Srimati Radharani passed by, however, Krishna tried to maintain His disguise as Narayana but was unable to do so; he kept slipping back into His original two-armed form. This illustrates the great influence of Srimati Radharani’s pure transcendental love.

Krishna says in Bhagavad-gita that as one surrenders unto Him, He reciprocates accordingly. Therefore the more Radharani tries to please Krishna, the more he desires to please Her, thus in turn increasing Her enthusiasm to increase His pleasure. Therefore although the Lord is unlimited, both He Himself and His pleasure potency are always increasing. The all-blissful reciprocation between the Lord and His pleasure potency is expressed in the transcendental pastimes of Radha and Krishna, which are described in detail in Krishna, the Supreme Personality of Godhead, by His Divine Grace A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada.

Love or Lust—What’s the Difference

The reciprocation of love between Radha and Krishna is the essence of spiritual love. Because Krishna is the origin of everything, He is the origin of love also. The attraction between boys and girls in the material world is a perverted reflection of the purely spiritual relationship between Radha and Krishna. One who thinks he can me happy through material sexual enjoyment cannot understand the relationship between Radha and Krishna; and, conversely, if one hears about Radha and Krishna from a bona fide spiritual master, his material sexual desires evaporate.

In the material world, although one may profess true love, inwardly one’s real desire is to enjoy his own senses. We love someone as long as he or she satisfies our senses, and when such sensual pleasure dwindles, the so-called love dwindles with it. Thus the love affair ends in separation or divorce. But pure devotees of Krishna on the spiritual platform have no desires to please themselves. They desire only to please Lord Krishna. This is true unalloyed love.

What we speak of as “love” in the material world is actually lust, or a desire to serve oneself. It has no permanent basis; today I love one girl, tomorrow another, according to my changing fancy. Indeed, although a boy and girl may change sexual partners as often as dogs and cats do, in our modern idiom we refer to their sexual intercourse as “lovemaking,” as through the gross friction of two hot bodies could generate love. We speak of love so easily, but really in this material world there is no love—it is all lust. The difference between love and lust is like the difference between gold and iron. Both gold and iron are metals, but otherwise they are not at all alike.

The conditioned souls in the material world are generally misdirected and frustrated in love because they try to get pleasure by satisfying their material bodily senses. They do not know that they are different from their bodies. The body is always changing—from childhood, to youth, to old age—but the same person is always present in each body. He identifies himself as an American or Englishman, a Jew or a Christian, a boy or a girl, according to his body, but that body is not himself. Therefore no matter how diligently he tries to be happy by gratifying his bodily demands, he is never successful. Just as one cannot satisfy a bird by cleaning its cage and not feeding the bird itself, one cannot satisfy his physical senses. Besides that, the more one tries to satisfy the senses, the more they demand. Indulgence cannot satisfy his physical senses. Besides that, the more one tries to satisfy the senses, the more they demand. Indulgence cannot satisfy the senses, any more than gasoline can extinguish a fire. Trying to smother one’s anxieties with the gasoline of sense gratification will only ignite an explosion. Therefore, by trying to satisfy his material desires for sensual enjoyment the poor conditioned soul merely increases his desire, but not his satisfaction. He becomes a servant of the senses, working hard to fulfill hankerings that can never be fulfilled. To find real pleasure, one must find real love—and for this one must love Krishna. To be truly happy, one must engage in His devotional service.

Such devotional service is under the control of Srimati Radharani. She is the presiding Deity of devotional service. Because She is very merciful, devotees especially take advantage of Her merciful nature to attain the service of Krishna. Indeed, although engagement is pure devotional service is rarely achieved, one can achieve it very easily by the grace of Srimati Radharani.

Bhagavad-gita confirms that those who are truly mahatmas, great souls, take shelter of Krishna’s daivi prakrti, or spiritual energy—Srimati Radharani. “Always chanting My glories,” Lord Krishna declares, “endeavoring with great determination, bowing down before Me, these great souls perpetually worship Me with devotion.” (Bg. 9.14) This devotional service is not an activity of the material world; it is fully spiritual because it is directly under the control of Krishna’s spiritual energy—Srimati Radharani.

To perform devotional service, one should follow in the footsteps of Srradhakrsna.jpgimati Radharani by performing pure devotional service to Krishna, without any concern for material profit. But one should not worship Krishna alone. Krishna is not complete without Srimati Radharani, as the sun is not complete without the sunshine. One should therefore worship both Radha and Krishna, for together They are the complete Absolute Truth.

Actually, worshiping Radharani is better than worshiping Krishna. More precisely, one can best worship Lord Krishna, the Supreme Personality of Godhead, through Srimati Radharani, His supreme pleasure energy. Krishna says in Bhagavad-gita, “If one offers Me with love and devotion a leaf, a flower, fruit or water, I will accept it.” (Bg. 9.26) But rather than offer a flower directly to Krishna, better to offer the flower to Srimati Radharani, requesting, “My dear Radharani, please recommend me to Your Krishna.” Krishna is the supreme controller, yet he is controlled by the pure devotion of Srimati Radharani. Krishna is therefore also known as the “property of Radharani.” If one can please Radharani, therefore, one can very easily please Lord Krishna.

Srimati Radharani has the vision of a most highly elevated devotee. Thus She sees everyone equally. If anyone approaches her to serve Krishna, even if he is the most fallen, She immediately bestows Her mercy upon him by recommending to Krishna, “Oh, Krishna, here is a devotee. He is better than Me.” Because Srimati Radharani is always absorbed in thought of Krishna, She is very dear to Krishna. Therefore if one tries in this way to reach Krishna through Radharani, he will surely be successful.

How Can We Learn To Serve Radha and Krishna

To be able to serve Radha and Krishna, one must first approach a bona fide spiritual master. Krishna has two energies—material and spiritual. The spiritual energy is full of eternal bliss and knowledge, whereas the material energy causes ignorance, misery and death. Although we are all originally spiritual, unfortunately we are now engrossed in the material energy. Because of illusion, however, we do not remember our real position, nor do we know how to return to the spiritual world. Therefore Krishna personally descends to this material world to attract us by exhibiting His transcendental pastimes and by speaking the message of Bhagavad-gita for our enlightenment. But Krishna returned to His abode 5,000 years ago. Does this mean we can no longer approach Him? No. In His absence, we may approach him through His representative, the spiritual master.

The spiritual master is the mercy incarnation of God. Because Krishna is the Supreme Personality of Godhead, approaching Him is difficult. But he is also most compassionate, and out of his compassion He empowers His pure devotees to bring back home, back to Godhead, the fallen souls who have forgotten Him.

Srimati Radharani, the tenderhearted female counterpart of Lord Krishna, represents His compassionate nature. Therefore he spiritual master, who compassionately appears in the material world for the sake of the fallen souls, is considered a representative of Srimati Radharani. By the mercy of the spiritual master, one can obtain the mercy of Krishna. There is no alternative means for success. Without the mercy of the spiritual master, one cannot make any progress in devotional service. This is the opinion of all bona fide authorities on devotional life.

The spiritual master trains his disciples in such a way that they can become free from bondage to material consciousness, engage in devotional service, and thus gradually develop pure love of Godhead. The spiritual master has the responsibility of scientifically engaging each disciple in a practical manner. Among the many different paths for the attainment of spiritual realization, one needs the expert guidance of a bona fide spiritual master to understand which path to follow to make actual progress toward the supreme goal.

In our modern age, the most recommended process for perfection is to chant the Hare Krishna mantra—Hare Krishna, Hare Krishna, Krishna Krishna, Hare Hare/ Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare. Krishna and Rama are names of the Lord, and Hare addresses Hara, the pleasure potency of the Lord—Srimati Radharani. As living spiritual souls, we are originally spiritual energy, but somehow or other we have now fallen into this material world of birth and death. But when we come under the shelter of the supreme spiritual energy, Srimati Radharani, we come to our happy, normal position.

Radharani is the potency who gives transcendental pleasure to Krishna. When the mercy of that potency is bestowed upon a living entity, he develops love of Godhead and thus attains the highest pleasure—and he can also distribute that pleasure—and he can also distribute that pleasure to others. His Divine Grace A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada has introduced this process of chanting to the Western countries and is spreading it all over the world. “The chanting,” he says, “is exactly like the cry of a child for its mother’s presence. Mother Hara [Srimati Radharani] helps the devotee achieve the Lord Father’s grace, and the Lord reveals Himself to the devotee who chants this mantra sincerely.”

Many texts and photos on this website are copied,with permission, from

back to top

Sri Krishna


Krishna is de Allerhoogste Persoonlijkheid Gods


Krishna is de spreker van de Bhagavad-gita, erkend over de hele wereld als een van de belangrijkste boeken voor de mensheid. In de Gita, zoals algemeen bekend, zegt Krishna herhaaldelijk dat Hij God zelf is, de bron van alles.

Arjuna, tegen wie Krishna spreekt, accepteert Krishna's woorden als waarheid en voegt toe dat erkende spirituele authoriteiten Krishna eveneens als God zien. Tot op de dag van vandaag brengen deze authoriteiten (bonafiede spirituele leraren), Krishna's boodschap naar ons toe.

Onintelligente mensen, die Me niet volmaakt kennen, denken dat Ik, de Allerhoogste Persoonlijkheid Gods, Krsna, eerder onpersoonlijk was en dat Ik nu deze persoonlijke vorm heb aangenomen. Door hun geringe kennis weten ze niets van Mijn hogere bestaan, dat onvergankelijk en onovertroffen is. Bhagavad-gita 7.24

terug naar boven


Wie is Krishna?

"De Allerhoogste Heer, de belichaming van waarheid, bewustzijn en geluk, wordt Govinda of Krishna genoemd. Hij is zonder begin, de bron van alles en de oorzaak van alle oorzaken." — Brahma-samhita 5.1

Allerhoogste persoon

Krishna is Bhagavan, de Allerhoogste Persoonlijkheid Gods. Het Srimad-Bhagavatam (1.3.27) onthult de identiteit van Krishna: krsnas tu bhagavan swayam — ‘Krishna is God Zelf.’ Hij is niet enkel een deeltje of een manifestatie van God, maar de Oorspronkelijke Persoon die alles openbaart, de Complete Godheid. De Vedische heilige teksten verklaren dat van alle aspecten en namen van God, Krishna de allerhoogste naam en gedaante van God is. Krishna betekent: ‘alaantrekkelijk’. We aanvaarden Krishna als het Allerhoogste Wezen.

Ruim 5000 jaar geleden openbaarde Heer Krishna Zijn eeuwige lila, Zijn spirituele activiteiten, op aarde. Krishna is eeuwig bezig met deze activiteiten, maar openbaarde ze toen op deze planeet.


De gevarieerde activiteiten van vermaak van Krishna omvatten Zijn speelse en ondeugende kinderactiviteiten als de zoon van Nanda en Yasoda, het doden van verschillende demonen, Zijn vermaak met Sri Radha en de gopi’s en het spreken van de Bhagavad-gita. De verschijning van Heer Krishna onderstreept de superioriteit van liefde over macht, van beminnelijkheid over rijkdom. Terwijl de meeste godsbegrippen gevoelens van ontzag en eerbied oproepen, inspireert Krishna tot intimiteit en een persoonlijke liefdevolle relatie. Dichters in de Vaishnava- traditie beweren dat Zijn wonderschone uiterlijk — donkere, blauwgetinte huid, grote lotusvormige ogen en lang zwart haar getooid met een pauwenveer — naar de ziel lijkt te lonken, zodat deze roept om een persoonlijke relatie. Er wordt gezegd dat wanneer iemand de fluit van Krishna hoort, hij niets anders kan doen dan in een staat van hemelse dwaasheid naar Hem toe te rennen. Krishna is dezelfde God die wordt vereerd in de Bijbel, de Koran en iedere andere bonafide heilige tekst waaruit we leren dat God de grootste en de beste is. Maar de Vedische literatuur geeft zeer gedetailleerde beschrijvingen van God. We leren hoe Hij eruitziet, waar Hij woont, wat Hij doet en wie Zijn familieleden en vrienden zijn. Het doel van het leven is God lief te hebben en hoe meer we over Hem weten, hoe meer we geneigd zijn van Hem te houden.

Zijn Incarnaties

De Heer incarneert van tijdperk tot tijdperk. Bij het begin van de schepping incarneerde Vishnu als een vis, de avatara die de Matsya genoemd wordt: een goddelijke vis die naar de diepten van de oceaan dook om de Veda’s terug te halen. Daarna verscheen Hij als een schildpad, Kurma, en speelde zo een essentiële rol bij het karnen van de melkoceaan. Toen de tijdperken begonnen te verschuiven, verscheen de Heer als het everzwijn, Varaha, en redde de aarde van de demon Hiranyaksa. Als de half-mens, half-leeuw, Nrsimha, redde Hij Zijn zuivere toegewijde Prahlada van de tirannie van de boosaardige vader van Prahlada. Ook werd Hij een dwerg, Vamana, die de aarde terugvorderde van een demonenkoning met behulp van een slimme truc met drie stappen land, drie stappen die de hele kosmos verzwolgen. Vervolgens manifesteerde Hij Zich als Parasurama en bevrijdde de wereld van genadeloze krijgers. Ook verscheen Hij als Ramacandra, en later in Zijn oorspronkelijke gedaante van Krishna, samen met Zijn rechtstreekse expansie (oudere broer) Balarama. 2.500 jaar geleden verscheen Hij als Boeddha. En in de toekomst, tegen het eind van het Kali-yuga (over ongeveer 427.000 jaar) zal de Heer volgens de voorspelling verschijnen als Kalki om de aanzet te geven tot de vernietiging van de materiële wereld en om de gelovigen te verlossen.

terug naar boven

Srimate Radharani

Radharani, Krishna's Vrouwelijke Energie    

Een compleet begrip van God houdt in, God en Zijn energieen, die gelijktijdig aanwezig zijn en eigenlijk gelijkwaardig aan Hem zijn. De som van al deze energieen is Radha, zijn eeuwige metgezel. Net als de zon en zonneschijn, zijn Radha en Krishna één. Radha is de verwezenlijking van alle liefde voor Krishna en is daardoor bekend als de verpersoonlijking van Bhakti ofwel liefdevolle dienst aan Krishna.

Liefde voor God is onze eigenlijke natuur die nu in een sluimerende staat verkeerd. Radha is als een baken, die ons oproept door haar zuivere voorbeeld, om onze sluimerende liefde voor God te doen her ontwaken. Ze geeft ons ook genade om dit doel te bereiken. Radha-Krishna zijn de vrouwelijke en mannelijke kant van God. Samen zijn zij de volledige openbaring van God bekend als het Heilige paar.

"Radharani is de zachtaardige vrouwelijke kant van God, en zij is het toonbeeld van perfectie van wereldse vrouwelijkheid. Daarom is de genade van Radharani vrij beschikbaar voor de serieuze toegewijden. Krishna zal meteen deze toegewijden in zijn midden opnemen wanneer Radharani deze toegewijden voorsteld."  Srila Prabhupada, Bhagavatam 2.3.23

terug naar boven

Wie is dat meisje bij Krishna?

Door Zijne Heiligheid Jayadvaita Swami

Bij het zien van een foto denken mensen vaak: 'wie is toch dat meisje bij Krishna?'. Het antwoord is: Zij is Srimati Radharani, het vreugdesvermogen van Krishna. De toegewijden van de beweging voor Krishna-bewustzijn proberen haar nederig te verheerlijken, want door Haar genade kan wonderbaarlijke vooruitgang in Krishna-bewustzijn worden bereikt.

Wat is het Vreugdesvermogen?

Iedereen heeft van nature het verlangen om te genieten, maar niemand is volledig onafhankelijk voor het vinden van dit plezier. Om onze verlangens tevreden te stellen hebben we het gezelschap van anderen nodig. De Engelse taal kent de uitdrukking 'to enjoy oneself', maar meestal hebben we plezier met anderen samen. De meeste mensen vinden voortdurende eenzaamheid zelfs ondraaglijk.

Krishna echter, de Allerhoogste Heer en de oorsprong van alles, is volledig Onafhankelijk. Hij is Onafhankelijk in Zijn wezen, Zijn kennis en Zijn vreugde, want alles is met Hem verbonden, als parels die aan een draad zijn geregen.

Daarom heeft Krishna niemand nodig. Hij is alles en niemand leeft buiten Hem. Dus als Hij plezier wil, dan ontluikt Hij Zijn vermogen om plezier te hebben in Hemzelf. Dit vermogen is een persoon en Haar naam is Srimati Radharani.

Radharani is geen andere persoon dan Krishna. Beter gezegd; zij is zowel één met Hem als verschillend van Hem. Hoe kunnen twee mensen één persoon zijn, of één persoon twee? Een eenvoudig voorbeeld laat zien hoe dat mogelijk is. De zon kan niet bestaan zonder de zonneschijn en de zonneschijn kan niet zonder de zon. We zeggen 'de zon schijnt in de kamer' hoewel de zon bijna 150 miljoen kilometer ver weg is, want de zon verschijnt in de vorm van zijn energie. Derhalve zijn de energie (de zonnestraal) en de energiebron (de zon) hetzelfde en tegelijkertijd verschillend, net zo zijn Radha en Krishna tegelijkertijd één en ook verschillend. Krishna, de zelfverlichte Heer, is de Allerhoogste Persoonlijkheid Gods en Srimati Radharani is Zijn allerhoogste vreugdesvermogen. Samen vormen zij de complete Absolute Waarheid.

Wie kan dit begrijpen?

Radha en Krishna zijn niet te begrijpen door theoretische speculaties. Krishna en Zijn vermogens zijn acintya, onvoorstelbaar, en ananta, onbegrensd. Hij is de oorspronkelijke bron van de geest zelf. Daarom gaat Hij het verstand te boven.

De beperkte geest kan de onbeperkte Persoonlijkheid Gods niet begrijpen. De Vedische literatuur legt dit heel logisch uit: "Het transcendentale kan niet begrepen worden in de materiële natuur. Speculatieve argumenten zijn werelds. Aangezien wereldse argumenten de transcendentale zaken niet kunnen bereiken, moet men ook niet proberen om het transcendentale te begrijpen door wereldse argumenten."

Als wereldse intellectuelen een poging doen om de identiteit of het spel en vermaak van Radha en Krishna uit te leggen of te interpreteren, dan raken zij verbijsterd door de onbegrensde natuur van Krishna en wordt het verkeerd uitgelegd. Er wordt bijvoorbeeld soms gespeculeerd, dat Radha en Krishna werelds zijn, net zoals andere jongens en meisjes.

Hoewel deze intellectuelen zich voordoen als geleerden, weten ze niet waar ze het over hebben. Het is daarom beter, om de verwarde wereldse ideeën van dergelijke blunderende intellectuelen te vermijden. Als je Radha en Krishna wil begrijpen, dan moet je Hen begrijpen door nederig te luisteren naar een bonafide autoriteit die over Hen spreekt.

De oorspronkelijke autoriteit van Krishna is Krishna zelf. Iedereen is in eerste plaats een autoriteit van zichzelf en dat geldt ook voor Krishna. Bovendien kan niemand Krishna volledig begrijpen, omdat Hij onbegrensd is. Arjuna, de discipel van Krishna, bevestigt dit als volgt in de Bhagavad Gita:

svayam evatmanatmanam
vettha tvam purusottama
bhuta-bhavana bhutesa
deva-deva jagat pate

Bhagavad Gita 10.15

Hoewel Krishna onvoorstelbaar is voor de mentale speculatie, kan degene aan wie Hij zich openbaart Hem wel begrijpen. Krishna gaf de transcendentale kennis als eerste door aan Brahma, het eerste levende wezen in de schepping. Brahma gaf deze kennis door aan zijn zoon Narada, die het vervolgens aan Vyasa doorgaf, de schrijver van de Bhagavad Gita. Zo daalde de kennis neer van meester naar discipel, via een opeenvolging van discipelen die ook in deze tijd nog doorgaat. Een spiritueel leraar in deze opeenvolging van discipelen is een bonafide autoriteit voor kennis aangaande Krishna. Hij is de juiste persoon om transcendentale kennis van te ontvangen.


Wat kan Krishna plezieren?

Volgens deze spirituele autoriteiten is Krishna de onuitputtelijke bron van alle plezier en daarom is Hij al-aantrekkelijk. Maar toch ontleent Krishna Zijn plezier uit de dienstbaarheid van Zijn toegewijden. Zulke toegewijde dienst is zelfs voor Hem aantrekkelijk. Krishna bevestigt dit Zelf in een gesprek met een vriend, in de Srimad Bhagavatam: 'Mijn beste Uddhava, jij weet hoezeer Ik wordt aangetrokken door de dienst van Mijn toegewijden, die onovertroffen is. Zelfs het verrichten van mystieke yoga, filosofische speculaties, offerrituelen, de studie van de Vedanta, een leven in ascese of alles afstaan aan liefdadigheid, kan deze toegewijde dienst niet overtreffen. Het zijn natuurlijk heel plezierige zaken, maar toch zijn ze voor Mij niet zo aantrekkelijk als de transcendentale liefdevolle dienst verleend door Mijn toegewijden. (Bhag.11.12.1)(vrij vertaald)

Krishna is in volmaakt bezit van de zes volheden: schoonheid, rijkdom, kracht, kennis en verzaking. Geen enkele materiële rijkdom kan Hem bekoren. Net zoals een miljonair niet verleid kan worden met een paar euro's, zo kan ook Krishna niet geboeid worden door alleen betrekkelijke materiële weelde. Niettemin wordt zelfs Krishna aangetrokken tot toegewijde dienst. Dit is de bijzondere transcendentale voortreffelijkheid van toegewijde dienst.

Srimati Radharani is de belichaming van pure toegewijde dienst. Niemand kan een groter toegewijde zijn dan Zij. De oorsprong van de naam Radharani komt van het sanskriet woord aradhana, wat 'verering' betekent.Haar naam is Radharani omdat Zij iedereen overtreft in haar verering van Krishna. Krishna is zo mooi, dat miljoenen Cupido's tot Hem aangetrokken worden (daarom wordt Hij ook wel 'Madana-mohana', Hij die aantrekkelijk is voor Cupido, genoemd), maar Radharani is zelfs voor Krishna aantrekkelijk.Daarom wordt Zij ook wel 'Madana-mohana-mohini' genoemd; Zij die aantrekkelijk is voor degene die aantrekkelijk is voor Cupido.

Dezelfde Krishna die niet wordt aangetrokken door ongeacht hoeveel materiële weelde, vindt Srimati Radharani onweerstaanbaar. Op een dag verstopte Krishna zich in het struikgewas als een spelletje voor de gopi's (de koeherdersmeisjes van Vrindavana), maar uiteindelijk konden ze Hem van een afstand zien. Toen veranderde Krishna Zichzelf in Zijn vier-armige vorm als Narayana. De gopi's kwamen naderbij en zagen Narayana in plaats van Krishna. Zij vonden Hem niet erg interessant, omdat zij alleen de oorspronkelijke twee-armige vorm van Krishna aantrekkelijk vinden. Daarom brachten zij hun respectvolle eerbetuigingen aan Narayana en vroegen Hem om hen te zegenen met het eeuwig gezelschap van Krishna. Vervolgens gingen zij verder met hun zoektocht naar Krishna. Toen Srimati Radharani echter bij Narayana kwam, probeerde Krishna Zijn vermomming te behouden maar dat lukte Hem niet; Hij gleed steeds weer terug in Zijn oorspronkelijke twee-armige vorm. Dit laat duidelijk zien hoe groot de invloed is van Srimati Radharani's pure transcendentale liefde.

Krishna zegt in de Bhagavad gita dat Hij personen beantwoordt naarmate ze zich aan Hem over geven. Hoe meer Radharani daarom probeert om Krishna te plezieren, hoe meer Hij haar terug probeert te plezieren. Op die manier neemt Radharani's enthousiasme om Krishna te plezieren steeds meer toe. Dus ookal is de Heer onbeperkt, zowel Hij als Zijn vreugdesvermogen nemen altijd toe. De al-gelukzalige uitwisseling tussen de Heer en Zijn vreugdesvermogen komt tot uiting in de transcendentale tijdverdrijven van Radha en Krishna, die uitgebreid zijn beschreven in Krishna, de Allerhoogste Persoonlijkheids Gods, door Zijne Goddelijke Genade A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada.

Liefde of Lust - Wat is het verschil?

 De uitwisseling van liefde tussen Radha en Krishna is de essentie van spirituele liefde. Omdat Krishna de bron is van alles, is Hij ook de bron van liefde. De aantrekkingskracht tussen jongens en meisjes in de materiële wereld is een verstoorde reflectie van de zuiver spirituele relatie tussen Radha en Krishna. Iemand die denkt dat hij gelukkig kan worden door middel van materiëel seksueel genot zal de relatie tussen Radha en Krishna niet kunnen begrijpen. Omgekeerd verdwijnen materiële seksuele verlangens als men een bona fide spiritueel leraar over Radha en Krishna hoort praten.

Ook al zeggen we dat we werkelijk van iemand houden, in de materiële wereld is zinsbevrediging de eigenlijke drijfveer van iedereen. We houden van iemand zolang hij of zij onze zinnen bevredigt, en wanneer zulke sensuele genoegens verdwijnen, dan verdwijnt de zogenaamde liefde ook,en eindigt zo'n liefdesrelatie in een scheiding. Maar de zuivere toegewijden van Krishna op het spirituele niveau hebben geen verlangens om zichzelf te bevredigen. Zij verlangen er alleen naar om Heer Krishna te plezieren. Dit is echt zuivere liefde.

Wat wij in de materiële wereld "liefde" noemen is eigenlijk lust, het verlangen om onszelf te dienen. Het is van voorbijgaande aard. Vandaag hou ik van het ene meisje, morgen weer van een ander, wat er maar in me op komt. Hoewel een jongen en meisje net zo vaak als honden en katten van seksuele partners verwisselen wordt hun geslachtsverkeer toch beschreven als "het bedrijven van de liefde", alsof de lompe bewegingen van twee verhitte lichamen liefde kunnen genereren. We spreken zo snel over liefde, maar eigenlijk is er helemaal geen sprake van liefde in de materiële wereld - het is allemaal lust. Het verschil tussen liefde en lust is zo groot als dat tussen goud en ijzer. Goud en ijzer zijn beiden metalen, maar daar houdt de gelijkenis dan ook op.

De geconditioneerde zielen in de materiëele wereld zijn meestal verkeerd ingelicht over de liefde en raken daardoor gefrustreerd, omdat ze plezier proberen te verkrijgen door hun materiële zinnen te bevredigen. Ze weten niet dat ze niet hun lichaam zijn. Het lichaam verandert de hele tijd, van kindertijd naar jeugd naar ouderdom. Maar steeds is dezelfde persoon aanwezig in elk lichaam. Men identificeert zichzelf als Amerikaan of Engelsman, of Jood of Christen, jongen of meisje al naar gelang het lichaam dat men heeft, maar men is dat lichaam niet. Dus hoe hard men ook probeert om gelukkig te worden door het lichaam te behagen, men zal nooit slagen. Je kan een vogeltje in een kooi niet behagen door de buitenkant van de kooi schoon te maken en ondertussen het vogeltje niets te eten geven.

Daarnaast is het ook nog eens zo dat de zinnen meer gaan verlangen als men ze meer probeert te dienen. Toegeven aan verlangens kan de zinnen niet bevredigen, net zoals benzine een vuur niet zal kunnen doven. De poging om verlangens te bevredigen met de benzine van zinsbevrediging zal alleen maar in een explosie eindigen. Daarom, de poging van een geconditioneerde ziel om materiëele verlangens voor zinsbevrediging te bevredigen zorgt alleen maar voor meer verlangens, zonder ooit daadwerkelijk echte bevrediging te geven. Hij wordt een dienaar van de zinnen, die hard werkt om onbevredigbare verlangens te bevredigen. Om echt plezier te krijgen, moet men echte liefde vinden, en voor echte liefde moet men van Krishna houden. Om echt gelukkig te zijn moet men zich overgeven aan toegewijde dienstverlening.

radhakrsna.jpg Die toegewijde dienstverlening wordt beheerst door Srimati Radharani. Zij is de leidende Godheid van toegewijde dienstverlening. Omdat ze erg genadevol is, wenden toegewijden zich tot Haar genadevolle aard om dienstverlening aan Krishna te verkrijgen. Hoewel zuivere toewijding een zeldzaam iets is, kan men het toch verkrijgen dankzij de genade van Srimati Radharani.

De Bhagavad-gita bevestigt dat echte mahatmas (grote zielen), hun toevlucht nemen tot Krishna's daivi prakrti, of spirituele energie - Srimati Radharani ( Bg. 9.13). Deze toegewijde dienstverlening is geen materiële bezigheid. Het is volledig spiritueel omdat het onder direct toezicht staat van Krishna's spirituele energie - Srimati Radharani.

Om toegewijde dienstverlening aan Krishna te verrichten moet men in de voetsporen van Srimati Radharani treden, zonder enige verlangens naar materiële voordelen. Maar men moet niet alleen Krishna aanbidden. Krishna is niet compleet zonder Srimati Radharani, net zoals de zon niet compleet is zonder de zonneschijn. Daarom moet men zowel Radha als Krishna vereren, omdat ze samen de volledige Absolute Waarheid vormen.

Eigenlijk is het vereren van Radharani zelfs beter dan het vereren van Krishna. Hiermee bedoelen we dat Krishna, de Allerhoogste Persoonlijkheids Gods, het beste kan worden vereerd via Srimati Radharani, Zijn allerhoogste vreugdes energie. In de Bhagavad-gita zegt Krishna; Als men mij met liefde en toewijding een blad, een bloem, fruit of water offert, zal ik het aannemen (Bg. 9.26). Maar het is nog beter om een bloem niet direct aan Krishna, maar eerst aan Radharani te offeren, met de vraag: "Mijn liefste Radharani, kunt U me alstublieft aanbevelen bij Uw Krishna?". Krishna is de allerhoogste heerser, maar Hij wordt beheerst door de zuivere toewijding van Srimati Radharani. Krishna staat daardoor ook bekend als "eigendom van Radharani". Dus als men Radharani kan plezieren, dan kan men ook met gemak Heer Krishna plezieren.

Srimati Radharani heeft de visie van een maha-bhagavata, de meest verhevene toegewijde. Daarom is in Haar ogen iedereen gelijk. Als iemand Haar benadert om Krishna te dienen, dan schenkt Ze hem onmiddelijk Haar genade door hem aan te bevelen bij Krishna, zelfs wanneer hij de meest gevallen ziel is. "Oh, Krishna", zegt ze dan, "dit is een toegewijde. Hij is beter dan ik ben." Omdat Srimati Radharani altijd verzonken is in gedachten aan Krishna, is Zij bijzonder dierbaar voor Krishna. Dus als men op deze manier Krishna via Radharani probeert te bereiken, dan zal hij zeker succesvol zijn.

Hoe kunnen we leren hoe we Radha en Krishna behoren te dienen?

Om Radha en Krishna te kunnen dienen moet men eerst een bonafide spiritueel leraar benaderen. Krishna heeft twee energiën - materiëel en spiriueel. De spirituele energie heeft alleen maar eeuwige vreugde en kennis, terwijl de materiële energie onwetendheid, lijden en dood veroorzaakt. Ondanks dat we eigenlijk spirituele wezens zijn, zijn we nu zo verstrikt geraakt in de materiële energie dat we door illusie zijn vergeten wat onze eigenlijke positie is en hoe we naar de spirituele wereld moeten gaan. Daarom daalt Krishna persoonlijk neer naar deze materiële wereld om ons aan te trekken met Zijn transcendentale activiteiten van vermaak en door de boodschap van de Bhagavad gita te spreken voor onze verlichting. Maar Krishna ging 5000 jaar geleden terug naar zijn woonplaats. Betekent dit dan ook dat we Hem niet meer kunnen benaderen? Nee. In Zijn afwezigheid kunnen we Hem benaderen via zijn vertegenwoordiger, de bonafide spiritueel leraar.

De spiritueel leraar is de incarnatie van God's genade. Omdat Krishna de Allerhoogste Persoonlijkheids Gods is, is het erg moeilijk om Hem te benaderen. Maar Hij is ook bijzonder mededogend, en door zijn mededogen bekrachtigt Hij Zijn zuivere toegewijden om de gevallen zielen die Hem zijn vergeten terug naar huis te brengen, terug naar God.

Srimati Radharani, de zachtmoedige tegenhanger van Heer Krishna, vertegenwoordigt Zijn mededogende aard. Daarom wordt de spiritueel leraar, die uit mededogen in de materiële wereld verschijnt ter wille van de gevallen zielen, als een vertegenwoordiger van Srimati Radharani gezien. Door de genade van de spiritueel leraar kan men de genade van Krishna verkrijgen. Er is geen andere manier om succes te boeken. Zonder de genade van de spiritueel leraar kan men geen vooruitgang maken in toegewijde dienstverlening. Dit zeggen alle bonafide authoriteiten over het toegewijde leven.

 De spiritueel leraar traint zijn discipelen op zo'n manier dat ze zich los kunnen maken van gehechtheid aan materiëel bewustzijn, zich kunnen toeleggen op toegewijde dienstverlening, en op die manier geleidelijk aan zuivere liefde voor God kunnen ontwikkelen. De spiritueel leraar draagt de verantwoordelijkheid om op een wetenschappelijke en praktische manier iedere discipel dienstverlening te laten verrichten. Men heeft de ervaren hulp nodig van een bonafide spiritueel leraar om te begrijpen welke van de vele wegen voor sprititueel inzicht men moet volgen om daadwerkelijk vooruitgaang te maken naar het allerhoogste doel.

In deze tijd is de meest aanbevolen methoden om perfectie te bereiken het chanten van de Hare Krishna mantra - Hare Krishna, Hare Krishna, Krishna Krishna, Hare Hare, Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare. Krishna en Rama zijn namen van de Heer, en Hare roept Hara aan, het vreugdesvermogen van de Heer, oftewel Srimari Radharani. Wij levende spirituele wezens zijn eigenlijk spirituele energie, maar op de een of andere manier zijn we in de materiële wereld terecht gekomen, waar overal geboorte en dood is. Maar als we onder de bescherming van de allerhoogste spirituele energie, Srimati Radharani, komen te staan, dan keren we terug naar onze gelukkige, oorspronkelijke positie.

Radharani is het vermogen dat transcendentale vreugde schenkt aan Krishna. Wanneer de genade van dat vermogen aan een levend wezen wordt geschonken, dan ontwikkelt dat levende wezen liefde voor God en verkrijgt op die manier de hoogste vreugde. Bovendien kan hij die vreugde dan ook zelf aan anderen schenken. Zijne Goddelijke Genade A.C. Bhaktivedanka Swami Prabhupada heeft deze methode van het chanten van de heilige namen naar het westen gebracht en verspreidt het over de hele wereld. "Dit chanten", zo zegt hij, "is net als de roep van een kind om de aanwezigheid van zijn moeder. Moeder Hara (Srimati Radharani) helpt om de toegewijde de genade van de vader te laten krijgen, en de Heer openbaart Zichzelf aan de toegewijde die deze mantra oprecht chant."

terug naar boven                                                 

Heer Brahma, Heer Vishnu, en Heer Siva

Opheldering in de misvattingen over de Hindoe drie-eenheid

De drie interessant uitziende personen die hier worden afgebeeld zijn Brahma, de schepper van de wereld, Vishnu, de instandhouder van de wereld, en Shiva, de vernietiger van de wereld.

Misschien heb je wel eens iets over ze gelezen in bijvoorbeeld een algemeen boek over wereldgodsdiensten, waarin ze (misleidend) worden beschreven als de "Hindoe-Drie-eenheid". En misschien zie je ze gewoon als de denkbeeldige projecties van een uit de hand gelopen primitieve mythologiserende fantasie. Als je echter op zoek gaat naar de juiste bronnen -de eerbiedwaardige Vedische geschriften Bhagavad gita en Srimad Bhagavatam- dan zul je een nauwgezette uitleg vinden over Brahma, Vishnu en Shiva, in en exacte en begrijpbare beschrijving van God en Zijn schepping, die onovertroffen is door enig andere filosofische, wetenschappelijke of religieuze literatuur wat betreft volkomenheid en samenhang. Het is niet alleen bevredigend voor het verstand, maar heeft ook esthetische bekoring en schenkt spirituele voldoening.

In het Srimad Bhagavatam zul je het belangrijke onderscheid tussen het idee van 'God' en het idee van 'Absolute Waarheid' tegenkomen. 'God' refereert aan willekeurig welke machtige bestuurder. 'Absolute Waarheid' duidt de ultieme bron van alle energieën aan.

Er kunnen vele goden zijn, vele besturende machten voor de diverse universele afdelingen, maar er is maar één Absolute Waarheid. De Absolute Waarheid is uiteindelijk een persoon - Krishna. Uit Krishna ontstaat alles; door Krishna wordt alles in stand gehouden; en alles komt terug bij Krishna op het moment van ontbinding. Dit is wat bedoeld wordt met 'Absolute Waarheid'. Alles is Krishna of een energie van Krishna.

Drie van de energieën van Krishna zijn de belangrijkste. Zijn inwendige energie verschijnt als de transcendentale geestelijke wereld en Zijn uitwendige energie verschijnt als de tijdelijke materiële wereld. Zijn marginale energie omvat alle levende wezens, de individuele levende zielen. Zielen zijn 'marginaal', omdat zij zowel in het geestelijk koninkrijk kunnen verblijven, waar zij Krishna dienen in gelukzaligheid en kennis, als in de tijdelijke stoffelijke wereld, waar zij Krishna vergeten in duisternis en lijden.

Het Sanskriet woord voor ziel is jiva (het individuele levende wezen). De marginale energie wordt ook jiva tattva genoemd, de categorie van de jiva.

Krishna verschijnt niet alleen via Zijn energieën maar ook verschijnt Hij als een persoonlijke en directe expansie van Zichzelf. Deze directe, persoonlijke expansies van Krishna worden Vishnu-tattva genoemd; de categorie van God. Net zoals de personen van de drie-eenheid van de Christelijke leer, zijn de Vishnu-tattva-expansies één, maar omdat Krishna onbegrensd is, zijn Zijn expansies niet beperkt tot drie. Er zijn oneindig veel goddelijke personen, die allemaal worden gemanifesteerd om oneindig veel goddelijke activiteiten van vermaak uit te voeren.

Eén van Krishna's activiteiten van vermaak is om de stoffelijke schepping voort te brengen, te behouden en weer terug te nemen in periodieke cycli. Krishna doet dit in de personen van Brahma, Vishnu en Shiva, die de guna-avatara's worden genoemd.

De stoffelijke natuur handelt vanuit drie geaardheden (guna's). Als er schepping, opbouw, verwekking en voortplanting plaatsvindt, dan gebeurt dat in de geaardheid van hartstocht (rajo-guna). Als er sprake is van onderhoud, handhaving, instandhouding, voortduring enzovoort, dan werkt de natuur in de geaardheid van goedheid (sattva-guna). Als er vernietiging, verval, ontbinding, verwoesting enzovoort plaatsvindt, dan handelt de natuur in de geaardheid van onwetendheid (tamo-guna).

Brahma gaat over de geaardheid van hartstocht en Hij is de ingenieur en schepper van het universum. Ieder universum heeft zijn eigen Brahma, die verschijnt als het eerste schepsel. Hoewel Brahma meestal geplaatst wordt in de categorie van jiva, is hij een avatara (incarnatie) van Krishna. Hij heeft het scheppingsvermogen van Krishna Zelf gekregen. Met dit vermogen dat Krishna hem heeft gegeven, en de blauwdruk van Krishna als voorbeeld hanterend, schept Brahma het stoffelijke universum. Dan krijgt Hij zijn nageslacht, die Prajapati's worden genoemd, en wiens afstammelingen alle planeten bevolken.

Vishnu, die over de geaardheid van goedheid gaat en de schepping in stand houdt, is direct de Allerhoogste Heer. In het geestelijke koninkrijk van God, waar alles eeuwig is, bestaat de kwaliteit van goedheid zonder hartstocht of onwetendheid. Daarom is het gepast dat Vishnu persoonlijk deze kwaliteit bestuurt, zelfs in de stoffelijke wereld, waar het besmet raakt met onwetendheid en hartstocht.

Shiva, de heer van de geaardheid van onwetendheid, verwoest uiteindelijk het universum met zijn wilde, alles-vernietigende dans. Shiva is een persoonlijke expansie van Krishna. Hij is geen jiva maar staat in intiem contact met de kwaliteit van onwetendheid en met materie (die van nature onwetend is). Met de verering van Shiva wordt niet hetzelfde geestelijke herstel verkregen als met de verering van Krishna of Vishnu. Shiva heeft daarom zijn eigen categorie; Shiva-tattva.

Srimad-Bhagavatam (2.7.39) zet het als volgt op een rijtje: 'In het begin van de schepping was er boetedoening, ikzelf (Brahma) en de Prajapati's, de grote wijsgeren die voortbrengen. Gedurende de instandhouding van de schepping is Heer Vishnu er en de halfgoden met bestuurlijke machten, en de koningen van verschillende planeten. Aan het einde van de schepping echter is er sprake van irreligiositeit, dan is er Heer Shiva en de atheïsten vol van boosheid, enzovoort. Zij zijn allen een specifieke gemachtigde manifistatie van de energie van de allerhoogste macht, de Heer.

Veel teksten en foto's op deze website zijn gekopieerd, met toestemming, van

terug naar boven                                            volgende pagina